Marko Stanojevic Serbian poet

Duh mi je u talasu straha
dušu ne osećam
dakle ne postojim
teška misao
suzom oči vlaži
ja sam portet zebnje
pokriven maglom
Uzdasima tražim mir
u sebi
ali dišem teško
kandze straha gušu stežu
živim u prokletoj avliji
jer čovek je apstraktna
slika života
a, život projekcija čovekove duše
na platnu umiranja…..

0 commenti

Lascia un Commento

Vuoi partecipare alla discussione?
Fornisci il tuo contributo!

Lascia un commento

Il tuo indirizzo email non sarà pubblicato. I campi obbligatori sono contrassegnati *