Mika Vlacovic Vladisavljevic

prevod na italijanski Mirjana Dobrila

Sono seduto affianco alla mia tazza di tè
e ascolto la musica
una di quelle che fino ad oggi non sopportavo
ma che arrivava da un estraneo
ed a me odioso mondo accuratamente logoro
nei divertimenti pieni di gente
del mondo del blues
dei disoluti e dei semi eleganti,nelle moltitudini
degli sghignazzi in uniforme seduti sulla sedia di marmo
I miei sguardi
incoraggiano sorrisi d’ammirazione
di una straordinaria dama in vestito blu
Alzandomi l’abbraccio attorno alla vita
solerte più possibile seguivo i suoi movimenti
delle mani e della spalla
dei suoi piedi non pestandoglieli mai.
Siamo rimasti insieme dopo gli applausi
aspettando che il ballo si ripeta
per poter ancora una volta con attenzione
innamorato e dedito ripetere il rito
dei nostri corpi pronti a quel ritmo tribale.
Lei è molto bella balla divinamente
ed io sono gia innamorato di lei
non avendole fatto nemmeno la corte
lei sospettava
che per me l’amore è cosa molto seria
che l’amo un po’ alla mia maniera idealistica
che devo imparare piccoli,
leggeri vitali abilità e giochi
che lei dovrebbe essere la mia maestra
che mi insegni tutto meglio di qualsiasi altra donna.
Mi assicurò di tutto ciò dicendomi soavemente
ma abbastanza ad alta voce per attirare l’attenzione
dei musicisti.
E’ tempo per voi caro Signore
di dormire ancora una volta con la bella dama.
Sul tavolo di marmo è rimasto
il tè freddo e il conto non pagato.
Mika Vlacovic Vladisavljevic

Седим сам поред своје шоље са чајем
и слушам музику ,
једна од оних врста
које до данас нисам могао да поднесем
а која је допирала из туђег,
мени одвратног света брижљиво исхабаног,
на забавама жељним људи,
свету блуза,
лумпаџија и полуелегантног мноштва.
кикота униформисаног на мермерним столицама.
Охрабрује ме са дивљењем осмесима
на моје погледе,
изузетно спретна дама у плавој хаљини.
Уставши обгрлих је око струка
зближавајући се са њом у ритму музике,
најревносније што сам умео пратих њене покрете
руку и рамене,
њених ногу не нагазивши је ни једном.
Остали смо после аплауза заједно
чекајући да се понови игра
да би смо још једном пажљиво,
заљубљено и предано поновили ритула
наших тела спремних на племенски ритам.
Она је веома лепа,одлично игра
и ја сам већ заљубљен у њу
а да јој се нисам ни удварао.
Наслућивала је
да ја љубав уопште схватам веома озбиљно,
да је помало волим на свој идеалан начин,
да треба да научим ситне,
лаке животне умешности и игре,
да она треба да ми је учитељица
која ће ме свему научити боље од најидеалније
неке друге жене.
Уверила ме је у све то рекавши ми тихо,
а опет довољно гласно да изазове и пажњу музичара:
Време Вам је драги господине,
да још једном спавате са лепом дамом.
На мермерном столу остао је иза нас
хладан чај и неплаћени рачун.
Мика Влацовић Владисављевић

L'immagine può contenere: 7 persone , matrimonio
0 commenti

Lascia un Commento

Vuoi partecipare alla discussione?
Fornisci il tuo contributo!

Lascia un commento

Il tuo indirizzo email non sarà pubblicato. I campi obbligatori sono contrassegnati *